W Polsce nabywanie amunicji i posiadanie broni regulują ściśle określone przepisy prawa. W artykule wyjaśniamy, kto może nabywać amunicję, jakie są przesłanki negatywne wydania pozwolenia na broń oraz jakie obowiązki mają posiadacze broni.
Z tego artykułu dowiesz się:
Nabywanie amunicji i uzyskiwanie pozwolenia na broń w Polsce podlega ścisłej reglamentacji: amunicję można kupować wyłącznie na podstawie legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni i tylko do broni w nich wskazanej, a samo pozwolenie na broń wydaje się jedynie wtedy, gdy wnioskodawca nie spełnia żadnej z przesłanek negatywnych określonych w ustawie o broni i amunicji.
Zgodnie z art. 14 ustawy o broni i amunicji, amunicję można nabywać wyłącznie na podstawie legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni. Amunicja może być kupowana tylko dla broni, która jest wskazana w tych dokumentach, a podmioty uprawnione do nabycia amunicji muszą złożyć pisemne zamówienie. Oznacza to, że nie można kupować amunicji „na zapas” ani do broni, której się nie posiada – każdy zakup jest powiązany z konkretną, zarejestrowaną jednostką broni.
Art. 15 ustawy o broni i amunicji wymienia przesłanki negatywne, które uniemożliwiają wydanie pozwolenia:
Każdy wnioskodawca musi przedstawić aktualne orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające brak przeciwwskazań do posiadania broni.
Osoby posiadające pozwolenie na broń, zwłaszcza w celach sportowych lub łowieckich, muszą co 5 lat przedstawiać aktualne orzeczenia lekarskie i psychologiczne. Jeśli w trakcie posiadania broni pojawią się okoliczności wskazujące na problemy zdrowotne, organ może zażądać dodatkowych badań poza tym cyklem. Niektóre grupy zawodowe, np. funkcjonariusze służb mundurowych, są zwolnione z części tych wymogów, ponieważ ich broń jest przydzielana na podstawie odrębnych przepisów.
Załóż konto jednym kliknięciem - zapiszemy Twoje wyniki i postępy w nauce.
Zaloguj się przez Google