Obowiązek zbycia broni po utracie uprawnień – co jest dozwolone?

Obowiązek zbycia broni po utracie uprawnień – co jest dozwolone?

Po utracie uprawnień do posiadania broni jej dotychczasowy posiadacz ma obowiązek zbyć broń, czyli przenieść jej własność w sposób przewidziany prawem. Pytanie egzaminacyjne pyta zwykle, która sytuacja nie wypełnia tego obowiązku. Prawidłowa odpowiedź: wypożyczenie broni osobie z rodziny nie wypełnia obowiązku zbycia. Wypożyczenie nie przenosi bowiem własności – broń formalnie nadal należy do osoby, która utraciła uprawnienia.

Podstawa prawna

Kwestię tę reguluje art. 22 ust. 1 i 3 ustawy o broni i amunicji. Zbycie oznacza przeniesienie własności broni, a nie jej czasowe udostępnienie. Dlatego pożyczenie broni komukolwiek – nawet najbliższej rodzinie – nie zwalnia z ciążącego obowiązku.

Co faktycznie wypełnia obowiązek zbycia

• Sprzedaż broni osobie posiadającej pozwolenie na ten sam rodzaj broni – legalne przeniesienie własności na uprawniony podmiot.
• Pozbawienie broni cech użytkowych w sposób trwały (nieodwracalny).
• Zdeponowanie broni w Policji – przekazanie broni do depozytu po upływie ustawowego terminu 30 dni od utraty uprawnień.

Zapamiętanie różnicy między zbyciem (przeniesienie własności) a udostępnieniem (wypożyczeniem) to klucz do poprawnej odpowiedzi na to podchwytliwe pytanie.

Kluczowe do zapamiętania na egzamin

• Wypożyczenie broni (także rodzinie) NIE wypełnia obowiązku zbycia – nie przenosi własności.
• Obowiązek spełnia: sprzedaż osobie z pozwoleniem na ten sam rodzaj broni, pozbawienie cech użytkowych lub zdeponowanie w Policji (po 30 dniach).
• Podstawa: art. 22 ust. 1 i 3 ustawy o broni i amunicji.