Kto ponosi koszty depozytu broni, jeśli nie została ona zbyta po utracie uprawnień do jej posiadania? To podchwytliwe pytanie testowe na egzaminie na patent strzelecki - wyjaśniamy zasadę i podstawę prawną.

Z tego artykułu dowiesz się:
Na egzaminie na patent strzelecki pojawia się pytanie: kto ponosi koszty, jeśli osoba nie zbyła broni po utracie uprawnień do jej posiadania i musiała złożyć ją do depozytu? Odpowiedź: koszty ponosi osoba, która utraciła uprawnienie.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, osoba, która nie zbyła broni mimo utraty uprawnień do jej posiadania, ma obowiązek złożyć ją do depozytu, a koszty takiego przechowywania pokrywa z własnych środków. Przepis pełni funkcję mobilizującą – ma skłaniać do jak najszybszego uregulowania sytuacji prawnej broni po utracie pozwolenia, a nie do przetrzymywania jej w depozycie bez konsekwencji finansowych.
Depozyt broni prowadzą jednostki Policji, ale to nie oznacza, że Skarb Państwa ponosi koszty jej przechowywania. Analogicznie firmy ochroniarskie czy inne podmioty prywatne nie mają tu żadnej roli – depozyt jest czynnością administracyjną związaną z zabezpieczeniem broni osoby, która utraciła prawo do jej posiadania, a nie usługą komercyjną świadczoną przez podmioty trzecie.
Zasada jest spójna z innymi przepisami o depozycie broni w ustawie: obowiązek finansowy zawsze obciąża osobę, która spowodowała konieczność zdeponowania broni – czy to przez utratę uprawnień, czy przez niedopełnienie innych obowiązków ustawowych. Nigdy nie jest to organ Policji ani żaden podmiot zewnętrzny.
